Wat er wordt geschreven in een faillissementsverslag is niet altijd het volledige verhaal — maar het bepaalt vaak wel het beeld.
Wanneer een onderneming failliet wordt verklaard, stelt de rechter een curator aan. Deze stelt verslagen op waarin de gang van zaken wordt beschreven. Het doel van de curator is om het faillissement af te wikkelen en de belangen van de crediteuren (klanten) te behartigen.
Deze verslagen zijn openbaar en worden vaak gelezen door relaties, zakenpartners en andere betrokkenen.
In de verslaglegging worden vaak namen genoemd, bijvoorbeeld van de bestuurder(s). Er worden situaties beschreven en keuzes toegelicht. Hoewel dit vanuit de rol van de curator logisch is, kan dit leiden tot (verkeerde) interpretatie.
Lezers hebben meestal geen volledig juridisch of feitelijk kader en trekken conclusies op basis van wat zij lezen. Daarnaast weten veel lezers niet wat precies de rol en positie van een curator is, waardoor er een verkeerde waarde aan de woorden van een curator wordt gekoppeld.
Wat ontbreekt, is context. Er wordt zelden een volledig beeld geschetst van de omstandigheden, afwegingen en achterliggende factoren. Een faillissementverslag is vaak een eenzijdig belicht document, waar in de curator bijvoorbeeld spreekt over bestuurdersaansprakelijkheid, zonder dat daar feitelijk sprake van is. De curator gaat daar namelijk niet over, maar uitsluitend de rechtbank.
Daardoor ontstaat een verhaal dat feitelijk kan kloppen, maar niet volledig is.
Het gevolg is dat er een beeld ontstaat dat invloed kan hebben op hoe anderen naar je kijken. Dit kan doorwerken in zakelijke kansen, relaties en vertrouwen. Mensen zien de mening en verslaglegging van de curator als feiten, en trekken een conclusie over jou als persoon. Zonder context, wederhoor of enig belang in het faillissement.
Het is verleidelijk om direct te reageren en jezelf te verdedigen, maar dat is niet altijd de juiste stap. Vaak maak je het probleem daar juist groter mee. Jezelf verdedigen wordt vaak gezien als bevestiging van hetgeen zij denken.
Het begint met inzicht: wat staat er precies geschreven, hoe wordt het gelezen en waar ontstaat het beeld en dus de beeldvorming en reputatieschade. Welke context ontbreekt er?
Vanuit daar kan worden bepaald wat verstandig is — en of actie nodig is. En welke actie, en wanneer.
In een eerste gesprek kijken we samen naar jouw situatie en wat verstandig is om te doen.
Plan een gesprek